كارشناسان علوم تغذيه صبحانه ، را " مهم ترين وعده غذايي روز" ناميده و در تبيين اين مسأله ، به نقش آن درتأمين آن در سلامتي انسان ها پرداخته اند. با اين حال ، كمتر به رابطه صبحانه و بهره وري ملي پرداخته شده است.

دراين نوشتار اشارتي - هر چند كوتاه و گذرا- بر اين" رابطه راهبردي" خواهيم داشت.

كاركردهاي فكري و فيزيكي انسان ، به نوع تغذيه اي كه در طول شبانه روز از آن بهره مي برد وابستگي تام و تمام دارد.

 بي ترديد در شرايط مساوي ، كساني كه از تغذيه سالم تر و مواد داراي ارزش غذايي بالاتر بهره مي برند، نسبت به ديگران ، از قدرت خلاقيت فكري و توانمندي هاي جسمي بيشتر برخوردار هستند.

هر چند فرايند هاي فكري و فيزيكي انسان ها در تمام 24 ساعت شبانه روز، بي وقفه جريان دارد، ولي فاصله بين صبح تا ظهر در همه جوامع، كاري ترين اوقات محسوب مي شود. بخش اعظم فعاليت ادارات، كارخانه ها ، مدارس، دانشگاهها، شركت ها و...  دراين ساعات متمركز است و پشتوانه تغذيه اي اين ساعات پركار نيز ، چيزي جز صبحانه نيست.

بنابراين، افرادي كه از خوردن صبحانه  غفلت مي كنند، بي آنكه متوجه باشند، در طول زمان، از بهره وري كمتري برخوردار مي شوند.

اين كاهش فردي بهره وري، هنگامي كه در مقياس جمعي سنجيده مي شود، از كاهش ملي سطح بهره وري خبر مي دهد.

بنابراين چنانچه به دنبال ارتقاي سطح بهره وري نيروي انساني در سطوح اداري ، كارگري، فكري و آموزشي و.... هستيم، يكي از راهكارهاي مهمي كه نبايد مغفول بماند، پرداختن به بحث صبحانه و عملياتي كردن راهكارهايي به منظور ترويج فرهنگ صرف منظم صبحانه است.

بي گمان ، اگر همه افراد جامعه ، به" صبحانه سالم " پايبند باشند، در ساعات كاري خويش، كارآمدي بيشتري  خواهند يافت واين افزايش هاي فردي كارايي ، وقتي در حجم چند ده ميليون نفري با يكديگر جمع مي شوند، افزايش سطح بهره وري ملي را در همه ابعاد فكري و عملي به ارمغان خواهند آورد